Apr 7, 2010

Big Bang with out bang


و بشر پس از آنکه همه چیز را فهمید بر آن شد که درمان مرگ را بسازد و ساخت و دادند خوردِ فرهیختگان و دانشمندان و کمی بعد افتاد دست خیلی های دیگر و خیلی ها خوردند و تعداد جاودان گان زیاد شد آنقدر که دیگر می بایست تولد را متوقف می کردند و کردند و هر آنکه مانده بود را عقیم کردند و آن ها که پیر شدند مردند و ناگاه روزی پس از سالیان سال درمان جاودانگی بی دلیل بی اثر شد و همه مردند و زمین خالی شد از بشر و چهل هزار سال پیش بود که اولین شامپانزه در آشپزخانه ای متروک اولین کبریت را روشن کرد و چنین شد که شامپانزه آقای زمین شد و حالا وقت خواب است بچه ها جان. دعا بخوانید و موزهایتان را بخورید بروید بخوابید فردا شب برایتان داستان مگس ها را می گویم

شب به خیر پدربزرگ-


:تکمیلی
بشر پس از آنکه جاودانه شد، رنج بسیار کشید. کم کم به این نتیجه ی مهم دست یافت که معنای حقیقی حیات وقتی ظهور می کند که تولد و مرگ در کنار هم باشند. در واقع بشر دیر فهمید زندگی با مرگ است که معنا پیدا می کند و وقتی که نه مرگی باشد و نه تولدی، زنده بودن با زنده نبودن تفاوتی ندارد. در نهایت پس از آنکه رنج یکنواختی و نیستی فراوان بر بشر گذشت، به این رسید که جاودانگی همان مرگ است.
جاودانگی مرگ مجسمی است که بیش از این زنده ماندن در آن برای بشر، آسان نبود و اینطور رفت که تا آخرین نفرشان خود کشی کردند و نسل بشر برای همیشه منقرض شد

دست اش نمی اُفتد؟؟


وقتی
بچه ی دوازده ساله ای در عراق بمب می بندد به خودش و خودکشی می کند
که چند نفر را بفرستد جهنم و خودش برود بهشت
و بچه ی هفت ساله ای سکته ی مغزی می کند
و فلج می شود
و اینجا پسرکوچک همسایه، از من آهنگ و تی شرت متال می خواهد
که هفت سال هم ندارد
وقتی است که آدم می ماند
و نمی داند بد مصَّب
گردونه دارد به کجا می چرخد
اینقدر تند

Mar 10, 2010

عاقبت... بس که زنگ ها زدند و سنگ ها زدند و پاشنه ها کندند




هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاه ;)



پیشرفت


.دیروز دقیقاً سه نفر به ما دقیقاً گفتند، بی عاطفه
پیش آمده در یک روز دوبار این حرف را از یک نفر بشنویم، حتی پیش آمده بود دو بار از دو نفر بشنویم، منتها پیش نیامده بود سه بار از سه نفر در سه زمان مختلف و هر کدام به دلایل شخصی خودشان، آن هم در بازه ی 16 ساعته ی بیداری در یک روز، بشنویم که به یک نفر که من باشم بگویند بی عاطفه. هر چند که در نوع خود پیشرفت محسوب می شود، ولی کمی هم باید در خلقت آن یک نفر که من باشم تعمّق کرد
.حتی خودم که من باشم